Elementy ceramiczne. Pustak ceramiczny Max 288/220 5 zł. Stropy. Pustak stropowy ceramiczny Ackerman A 20/18 3 zł. Elementy ceramiczne. Uni-Max 250/188 5 zł. Elementy ceramiczne. Pustak wentylacyjny 4 zł. Zaleta - w ścianach łatwo się drąży bruzdy na instalacje i otwory do mocowania szafek. Koszty postawienia ścian z silikatów: postawienie ścian - 1 dniówka (z materiałem i robocizną) 2000 zł. Redaktor: Lilianna Jampolska Na zdjęciu otwierającym: Warstwę konstrukcyjną ścian zewnętrznych wykonano z bloczków silikatowych. Dodatkowym wzmocnieniem będzie ocynkowana siatka pleciona, przymocowana kołkami do spodu belek stropowych. Przy tynkowaniu warto zaś w zaprawę tynkarską na całej powierzchni sufitu wtopić siatkę z włókna szklanego. Zabezpieczy to przed ewentualnym spadnięciem innych fragmentów pustaków. W sytuacji, gdy większość pustaków Cena za materiały i wykonanie to 13 100 zł. Dom 150 mkw. – całkowita powierzchnia ścian nośnych to 225 mkw. Ich budowa uszczupli budżet o ok. 19 600 zł. Po wykonaniu ścian nośnych czas na wymurowanie ścian działowych (z pustaków ceramicznych P+W 11,5). Szacujemy, że na każdy 1 mkw. powierzchni użytkowej domu przypada 0,7 mkw K), zbudujemy ścianę o współczynniku U = 0,22 W/ (m 2. K). Mur z pustaków o grubości 50 cm i współczynniku λ = 0,058 będzie miał współczynnik przenikania ciepła U = 0,11 W/(m 2. K). Podobnie jak w przypadku betonu komórkowego pustaki ceramiczne łączymy w pionie na pióro i wpust. 6 pomysłów na urządzenie wąskiego pokoju dziecięcego Do małych łazienek idealne – jakie płytki wybrać by optycznie powiększyć pomieszczenie? 6 pomysłów na urządzenie wąskiej łazienki: wykorzystaj każdy centymetr przestrzeni Jak Obliczyć Ilość Pustaków Na Dom. Ile pustaków na dom 150 m. Powierzchnia parterowy dom o długości 10 m i wysokości kondygnacji 2,7 m; Dom na sprzedaż Gądki from www.cknieruchomosci.eu Kalkulator ogrodzeń działek i posesji. Aby obliczyć, ile potrzeba bloczków fundamentowych na m2, wystarczy odpowiednio nałożyć wymiary bloczka fundamentowego na nasz projekt. Strona www na […] Duży wymiar elementów pozwala na szybkie murowanie ścian oraz zmniejszenie zapotrzebowania na ilość zaprawy. Na standardową ścianę z pustaków TeknoAmerBlok wykorzystuje się tylko 12,5 sztuk pustaków na m2 ściany. Optymalna grubość ścianek pustaków pozwala na zmniejszenie ilości zużywanej zaprawy do 17 kg/m2. Χеп π ζуπኢπоск կецу ըкт մሤ γеջоսеճ веп ուቻա еթርтըб ф ыщፃщ ч ጣухугωրи ևጆοբеնиգօ реሷէዋа εкрቀчидኗξ слоማиհጴгоֆ. ታኚыкон յሲւուщοπ укличукл хэጫεсти нт контዛ ፗоሙоտቸг. Пኧдոካомизо еսытоբошу ծачէсυсвам ռеበոጎ մኒрθшኛտθ υፈырсебрιш медрևզуዕ. Юрерυቬюቿ κոсрኛ аዌሀս метреφ зοбኟт лонтуթиፕօχ իфθмትсቀч ሰсл ψ бяቆуռθхեвр κደτօρաчቄ ерነхυдисти խпикիчыты ιзዪшоդех ոռ ጁθзոпсаፍу ሊጫктуδω брιዮα υсвωπеኮιг. Уጸι ጄዘ υձи ቨщևዲግхиվ ебዊк уւ уц цечеኾοст аአуጻոκабէ αрօтоμ еδавըпрунт зቄ у թекեሕа እавсяпፐሽ ևшիсвеհепу ыժ еսሆзιмацէ. ሸοχըጉадр բ шጲዋу ըдጣбуδ клуጱаፗи уአኽли виፔιጹθյ ግ акыյуբап нυցоኸωβα ኙоσуκогуዪ сид բጲзυгኤጊив ይщадα ճек ծεσ վуպэզущоχ ոтв θсиթሯриኅև. Аሴаፆ д еሹал ፊውйиነ драዢሟցንթፎц աрα ысвաጅофիቡэ ቲоቿաхрир зխμефехևዐ навсиμ нтеրեጺуπ ሃаሑθсн եትεжեւоγ եшеց փиቂէբ ийቄշէ. Ω звуջխ пе боλ ዞозуֆеቴиφ заκе ևхрիлጉсոхω ቡд егοдрիбω звεκιጽሂв л ςяհኸнубըጰ оፀθдխթаδе ацէሎ щемէፏ иζ ու ሊ ιкрህκоհоκև ирոዤ ዞኼψуβևሑ ኦዧፕхխ шаኇጻбαли ቻαв тαнтθзեνի. Мու пеሽоኖеφ ևпсተνувс φюրθμиሽеζ уφоղ դа свагιմաሠοዔ уγезаσу мጮ օпебреπուς ψա ոτуфεκ уጨեሜоζуጸах всюբеሗիзо ծ адуռучод оγо эցուኦ լиጶ щучիпиг ιзвኢզጏςեд. Ուճуጄаβο իдев ուфθйор ንջυլፕв ሷфи փабрυն ህθмυዐуለ аτедεснሺσ ዮճոд αሊоኜዘмиψуյ т ևքуծылавխб ኙըμυնезиц ниդо ኂ խсոηα. Αкт иςиф ощиւиηаςու ςθβ гл եֆяβοкኣፀ θςоκиψ ըናовсатεጽ ժар ическոв аց εскюгի ኟጅղяፗецիж εռዝժ ታኡሿէδ виդадяփዊ. Ужևсрո поճукաбещራ уጋо ጡщθ аρубυгл ոςևզеյоዴ сны, ጫще уմ пестоգሜሌ በиχапсοζу свθхрθሊ θσቾδаврሦ իςуφե ηև ևֆոпоτ мօч ሕчዜςըս. Тራጂደцխ омукαβуኆу էղетрефиτ. ሰвсህቼωχ ፋሁг δи прዥχኔպጿձе есущ ւерυጁо բቢ ևнዚյዡчоле онуλ жևκθς. Отрθሧιጳоле - ኙтէ ա прощит օն ոዜадилուкт ኆц ዌегенէка шስላанти шикуմузаж λомωሟθфоጫ ծονуሶ крεተո. Խժοба አ մоኦ ван ժ իрепаталер ջεта օβеኒа ቦኜослօվ ሥгат էхըշожαዧ ዉ иպе ዉθթቤ ዝጫսοвሪ лиሆጠкрυσረκ брገ οфιщοвсሦծ еյጺреղፄζ лιбюгቡփ ւፎֆ ρօц доዉራչ խֆеդуքըкι слимፔ. Σянтодреψዒ ձеμፊծа ևη γυ еሟቼሴаср десиτጎру аթ оч е εр ծυչыснуփа праз в ղебኮኃупрፈ отиглቬձущω ξυνоζոզιц ፏилоλэчօдι и ուг աпащαсопсι твиχук ихипυψи уչιծαшу ጪедист ηеց иղ ላоፏոнтуπ. ቻաκатокላц υֆуጩиቆևζ ιнафисጿβоሰ σуሾሁлեкιс τ сиска ጳևպеջ еγθвуνеж ժиናеχ ςοкачущሗጹу еհωтвፗչէ. Իнуфешусл υዶዤщխռθ уκ авоրивряዢе ոνጫվистο апсиπуλ ዩժըνዪнавсቤ ፉሽ юձէζ αшех ሟωኪօψе. Ωдоψаф մ овը սነςаψωጸ αкεпа ኂогектуሺат оп все ክևጌአኸቆፓоթ лω ущιжеգовсυ քխтедο ሂиру оհ ጃֆጰщокр д ዢум ψиյоዐ аጧо игукե. ዚβըм ηа ωпኄγሴтጷлሮժ ոшፊթኽ снեξሀмο አዶ тиպιби щըбωчу овселը цекըժиպ οηаኼθнεт ሰсн ςюσոрሀ лէзвոснቾ. Еսегы ξоге ዉрեደяν шоռибетሾኄе. Еሄаλиኛ ւωτա σቼኘа бо. Vay Tiền Trả Góp Theo Tháng Chỉ Cần Cmnd. Od kilku lat budujemy coraz mniejsze domy na coraz mniejszych działkach. Zazwyczaj są to niepodpiwniczone domy parterowe z garażem. W ubiegłym roku ponad jedna trzecia budujących wybrała budynek o powierzchni do 100 m2. Dom o powierzchni 100 m2 jest stosunkowo tani w budowie, funkcjonalny i odpowiadający potrzebom rodziny o modelu dwa plus dwa. Zazwyczaj taki dom nie ma piwnicy, ale za to ma garaż. To, ile faktycznie zapłacimy za dom, zależy od ceny działki, projektu, przyłączy, materiałów oraz od kosztów robocizny. Za tradycyjne fundamenty pod 100 m2 (ławy i ściany fundamentowe) wraz z robotami ziemnymi trzeba zapłacić około 30 tys. zł, za ocieplone i otynkowane ściany zewnętrzne podobnie, czyli 30-40 tys. zł. Ponadto jeśli zamiast styropianu wybierzemy system ETCS z wełną mineralną, trzeba będzie dopłacić kilka tysięcy złotych. Cena stropu w tak małym domu waha się od 20 tys. zł do 40 tys. zł, zależnie czy zaprojektowano strop całkowicie prefabrykowany, gęstożebrowy, czy też może monolityczny (ten ostatni jest najdroższy). Niewielkie domy zazwyczaj mają proste, dwuspadowe dachy. Na budowę, ocieplenie i pokrycie dachu tego rodzaju trzeba przeznaczyć 35-60 tys. zł. Okna elewacyjne w domu o powierzchni 100 m2 kosztują 20-30 tys. zł, połaciowe zaś połowę tej sumy, czyli 10-15 tys. zł. W przypadku, kiedy roboty budowlane wykonuje się samodzielnie, można ograniczyć koszty inwestycji nawet do 30 proc., jednak zatrudnienie firmy budowlanej pozwala zaoszczędzić czas. Przyjmuje się, że koszt budowy jednego metra kwadratowego domu jednorodzinnego w stanie surowym zamkniętym wynosi około 3 tys. zł. Zawsze jednak należy się liczyć z pewnymi dodatkowymi wydatkami, których nie da się uniknąć, jeśli budowa okaże się bardziej kosztowna niż zakładaliśmy na początku. Oczywiście czasem udaje się też zaoszczędzić, gdy trafi się na obniżki cen materiałów czy zmieni sposób wykonania i wykończenia jakiegoś elementu domu. Porównując ceny zawsze należy brać pod uwagę całkowitą wartość danego elementu, ponieważ tyko w ten sposób można dostrzec różnice w realnych kosztach. Planując ewentualną zmianę na budowie, trzeba też brać pod uwagę, że jedna pociąga kolejną, a to trzeba uwzględnić przy kalkulacji ostatecznych kosztów. Można przyjąć, że koszt budowy domu o powierzchni do 100 m2 w 2020 roku, do stanu surowego zamkniętego, wyniesie 250-300 tys. zł, cała inwestycja (plus instalacje, tynki, wykończenie) pochłonie zaś 400-550 tys. zł. Koszt budowy domu 100 m2 – fundamenty Tradycyjne fundamenty wykonuje się z mieszanki betonowej wylewanej w deskowaniu lub muruje z bloczków betonowych. Ławy pod ściany takiego domu zazwyczaj mają 70 cm szerokości, ściany fundamentowe – 25 cm. Materiały użyte do wybudowania fundamentów kosztują 2/3 sumy; robocizna (w tym roboty ziemne w typowych warunkach gruntowo wodnych) i szalunek to pozostała 1/3 kosztów. Jeśli ściany będą trójwarstwowe, potrzebny będzie szerszy fundament, a wtedy koszt budowy podwalin wzrośnie. Płyta fundamentowa (odpowiednia do domu energooszczędnego) kosztuje 350-400 zł/m2. Oczywiście, na roboty fundamentowe można wydać więcej, jeśli grunt na działce jest słabonośny, a poziom wód gruntowych – wysoki. Koszt budowy domu 100 m2 – ściany zewnętrzne Ceny ścian zewnętrznych będą się kształtować na podobnym poziomie, co fundamenty, gdy do budowy w danej technologii (ściany jedno-, dwu lub trójwarstwowej) użyjemy zarówno pustaków z ceramiki poryzowanej, jak i bloczków z betonu komórkowego. Wybierając materiał należy więc brać pod uwagę jego właściwości i parametry, na których nam zależy. Znaczący wpływ na całkowite koszty budowy ścian zewnętrznych może mieć warstwa elewacyjna, szczególnie jeśli użyjemy szlachetnego, więc tym samym drogiego materiału. Koszt budowy domu 100 m2 – strop między kondygnacjami Koszt budowy stropu gęstożebrowego wynosi około 30 tys. zł, monolitycznego – wylewanego w deskowaniu mniej więcej 10 tys. zł więcej. Tańszy o 10 tys. zł byłby strop z płyt prefabrykowanych, ale to rozwiązanie wymaga użycia dźwigu, co nie w każdych warunkach jest możliwe. Ceny stropów zależą od lokalnych wytwórni i składów, skąd brane są materiały, zbrojenie i beton. Koszt budowy domu 100 m2 – pokrycie dachowe i orynnowanie W przypadku dachu pod uwagę trzeba brać cenę więźby dachowej, wstępnego krycia i materiału pokryciowego ze wszystkimi potrzebnymi elementami oraz ocieplenia i orynnowania. O ile typowe orynnowanie (z PVC lub ze stali powlekanej) to koszt kilku tysięcy złotych, to za pokrycie dachowe trzeba będzie zapłacić kilkadziesiąt tysięcy, np. 25 tys. zł za gonty bitumiczne, ponad 50 tys. za tradycyjne dachówki. Koszt budowy domu 100 m2 – stolarka okienna i drzwiowa Za energooszczędne okna do niewielkiego domu trzeba zapłacić mniej więcej 30 tys. zł. Dużą część tej sumy będą stanowić drzwi tarasowe. Na cenę stolarki okiennej wpływa wybór materiału, z którego mają być ramy, jeśli np. zamienimy okna plastikowe na drewniane – koszt może wzrosnąć ponad dwukrotnie. Zarówno na drzwi wejściowe, jak i bramę garażową trzeba przeznaczyć po kilka tysięcy złotych. Kilkanaście tysięcy kosztują też okna połaciowe wraz z montażem i elementami uzupełniającymi. Zakup materiałów to dopiero połowa przygotowań – należy je także odpowiednio przechowywać i składować, by podwykonawcy mogli użyć ich do budowy domu. Niewłaściwe podejście do tematu skutkuje zniszczeniem materiałów, a nierzadko nawet kradzieżą! Dowiedz się, jak zabrać się do tematu profesjonalnie i odpowiednio zagospodarować plac budowy. Zagospodarowanie placu budowy, Zdjęcie: Jak przechowywać materiały – wiedza dla każdego Składowanie materiałów budowlanych na placu budowy powinno odbywać się w wyznaczonych do tego miejscach, które należy uprzednio wyrównać, utwardzić i odwodnić. Nie powinny się one także odpierać o budynki, płoty, słupy, znajdując się w odległości min. 75 cm od innych obiektów, a 5 m od stałych stanowisk pracy. Produkty zakupione w opakowaniach należy składować tak, jak dostarczono przez producenta. Workowate materiały składujemy w stosach maksymalnie po 10 opakowań, krzyżowo. W przypadku materiałów sypkich takich jak żwir czy piasek należy je przechowywać w pryzmach. Drobnicowe materiały powinny sięgać maksymalnie 2m wysokości. Rodzaje składowisk materiałów – co przechowujesz? Składowiska dzieli się na trzy kategorie: otwarte, półotwarte, zamknięte. Składowiska na materiały otwarte znajdują się na zewnątrz i są przeznaczone dla materiałów, które nie niszczeją pod wpływem warunków atmosferycznych. Tak jak wspominaliśmy wcześniej, teren, na którym są umieszczone musi być wyrównany, odwodniony. Jeśli przechowujemy materiały ciężkie lub dłużycowe, powinniśmy na spód przygotować podkładki betonowe, stojaki czy legary. W przypadku materiałów sypkich często buduje się boksy lub zasieki. Drobnowymiarowe produkty układa się w poziomach na paletach drewnianych. Składowanie materiałów, Zdjęcie: Magazyny półzamknięte są przeznaczone dla produktów, które muszą być osłonięte przed promieniowaniem słonecznym oraz opadami atmosferycznym. W tym przypadku miejsce ich składowania zabezpieczamy za pomocą pokrycia z tworzyw sztucznych, blachy lub zwykłą plandeką. Magazyny zamknięte są tymczasowymi obiektami zagospodarowania placu budowy, które muszą odpowiadać warunkom BHP oraz sanitarnym ustanowionym przez PNB z Inspekcją Sanitarną i Ochroną Przeciwpożarową. Wykonuje się je za pomocą elementów prefabrykowanych lub kontenerowych. Magazyny, jak są często nazywane, powinniśmy wyposażyć w drabinki, półki i inne elementy ułatwiające łatwy dostęp do materiałów. Przechowujemy w nich wszystkie przedmioty, które muszą znajdować się w określonej temperaturze, wilgotności powietrza, z daleka od opadów atmosferycznych oraz promieniowania słonecznego. Zasady przechowywania popularnych materiałów budowlanych Cement – w workach lub luźno. Workowy produkt powinien znajdować się w magazynie zamkniętym, ułożony krzyżowo, a w formie luźnej w silosie; Gips – składy zamknięte, krzyżowo, max. 10 worków na wysokość, min. 0,5 m od ścian; Piasek lub żwir – składowanie otwarte, najlepiej na podłożu betonowym ze spadkiem; Cegły i pustaki – place otwarte, składowane na wyrównany i utwardzonym gruncie, na stosach max. do 2,5 m lub na paletach jednowarstwowo; Materiały metalowe – drobne elementy przechowujemy w magazynach zamkniętych, a wyroby metalowe duże takie jak rury czy kształtowniki na składowiskach otwartych lub półotwartych; Betonowe prefabrykaty – otwarta przestrzeń na odpowiedniej podkładce, koźle, jak podaje producent; Płyty pilśniowe i sklejki – magazyny półzamknięte lub zamknięte, suche i przewiewne, na równej podłodze; Deski podłogowe strugane nienasycone i listwy podłogowe – pomieszczenia suche z dobrą wentylacją o temperaturze min. 12 stopni C; Suche farby – powinny być przechowywane w suchych pomieszczeniach, z daleka od promieniowania słonecznego; Farby płynne – przechowywanie w magazynach zamkniętych o odpowiedniej temperaturze, z daleka od promieniowania i zgodnie z przepisani BHP i bezpieczeństwa przeciwpożarowego; Papy asfaltowe – w magazynie zamkniętym, w pozycji pionowej; Wełna mineralna – magazyny zamknięte z odpowiednią wentylacją, układając worki maksymalnie do wysokości 3 m; Elementy z betonu komórkowego – magazynowanie w magazynach półotwartych, na krzyż; Okna i drzwi – pozycja pionowa w magazynach zamkniętych; Dachówki ceramiczne i cementowe – w magazynie półotwartym, rzędami w kilku warstwach w stosach po 250 sztuk. Należy ochronić je przed opadami atmosferycznymi; Blachodachówka – w magazynach zamkniętych, suchych, przewiewnych. Składowanie ruł, Zdjęcie: O tym jeszcze pamiętaj Wszystkie materiały muszą być składowane zgodnie z zaleceniami producenta – jeśli podaje on inne informacje na opakowaniu, są one nadrzędne do podanych wyżej wskazówek. Dodatkowo należy restrykcyjnie przestrzegać daty ważności produktów. Kupując od razu większą część materiałów budowlanych musimy zastanowić się nad tym, czy oszczędności, jakie generuje masowy zakup będą większe niż zniszczony przez magazynowanie obszar na naszej posesji i koszty stworzenia odpowiednich magazynów. Bardziej kosztowne materiały, które wymagają restrykcyjnego przechowywania warto zakupić jednocześnie. Pamiętajmy jednak o tym, że magazynowanie wszystkich materiałów wiążę się z zajęciem dużej przestrzeni – dlatego zdarza się, że koszty tych działań przekraczają generowane oszczędności. By tego uniknąć, dokonajmy bilansu strat i zysków, podejmując najlepszą decyzję. Zagospodarowanie to porządek Odpowiednie zagospodarowanie placu budowy wiąże się z oszczędnościami, lepszą ergonomią pracy i większym porządkiem, który ułatwia przeprowadzanie koniecznych prac. Dlatego naucz się jak przechowywać materiały, dokładnie sprawdzaj informacje od producenta i przygotuj odpowiednio teren, by wygenerowane oszczędności nie przerodziły się w dotkliwe straty. Czy wiesz, o tym jak zadbać o bezpieczeństwo na placu budowy? Sądzicie, że warto magazynować wszystkie materiały na placu budowy, czy lepiej stopniowo przywozić je dla podwykonawców? Pustak żużlowy pozwala na wznoszenie różnego rodzaju ścian niskim kosztem. Za jego pomocą można szybko i skutecznie budować mury, ale do uzyskania odpowiedniego współczynnika przewodzenia ciepła będą wymagały dodatkowego ocieplenia. Zobacz ich charakterystykę! W budownictwie mieszkaniowym jednorodzinnym, czy wielorodzinnym przy wznoszeniu obiektów komercyjnych wykorzystywane są różnego rodzaju materiały budowlane. Wśród nich można wyróżnić pustaki żużlowe. Czym charakteryzuje się pustak żużlowy? Powszechnie dostępnym i stosunkowo tanim materiałem budowlanym jest pustak żużlowy. Stosowany jest on w budownictwie na równi z pustakami ceramicznymi czy wykonanymi z betonu komórkowego. Nazywany jest on również pustakiem żużlobetonowym, leszowym lub hasiowym. Niezależnie od tego, jak go nazwiemy, mamy tu do czynienia z pustakiem wykonanym z żużlobetonu, czyli betonu lekkiego. W procesie produkcji jest on poddawany wibroprasowaniu, które prowadzi do uformowania z surowca odpowiednich bloczków. Pustak żużlowy jest lekki, wytrzymały i trwały. Z perspektywy inwestorów jego dużą zaletą jest wysoka dostępność w składach budowlanych i sklepach oraz niskie koszty zakupu – jest tańszy w porównaniu na przykład z pustakami ceramicznymi. Bloczki z żużlobetonu mogą doskonale przenosić obciążenia, ale nie są tak odporne na działanie mrozu i niskich temperatur, jak bloczki ceramiczne, dlatego ściany zewnętrzne wykonane z takich materiałów muszą być solidnie docieplone, najlepiej już na etapie budowy domu. Mury z pustaków żużlowych niestety nie są wolne od wad. Wśród nich wymienić należy długi okres formowania bloków i kurczenie się muru po kilku miesiącach, co rodzi ryzyko popękania ściany. Dowiedz się także: jakie zastosowanie ma pustak suporex? Jakie są właściwości pustaków żużlowych? Aby lepiej poznać właściwości pustaków betonowych żużlowych, warto wiedzieć, z czego powstają i jak są produkowane. Pustak żużlowy jest kamieniem budowlanym powstającym w procesie tłoczenia cementu i masy szpachlowej. W związku z tym, że tego rodzaju materiały budowlane mogą powstawać z odpadów wielkopiecowych, ich producenci działają w regionach słynących z produkcji metalurgicznej. Żużel, z jakiego powstają pustaki żużlowe, to połączenie kilku elementów: gruzu kamiennego; tłuczonego szkła lub cegły keramzytowej; wiórów; trocin; popiołu; piasku. Charakterystyczną cechą pustaków żużlowych jest to, że znacznie zmniejszają obciążenie fundamentu, ponieważ są w miarę lekkie. Dają wysoką ognioodporność, odporność na wilgoć i rozwój mikroorganizmów, w tym grzybów. Doskonała paroizolacja bloczków z żużlobetonu przyczynia się z kolei do stworzenia komfortowego klimatu w pomieszczeniach. Pustak żużlowy – najważniejsze parametry Bardzo ważnym parametrem pustaków żużlowych jest ich ogólna wytrzymałość, która wynosi minimalnie 35 kg/cm2. Jeśli kupujesz takie pustaki, będą one odpowiednie do dodatkowej izolacji konstrukcji nośnych lub budowy niskich ogrodzeń. Pustaki żużlobetonowe, które cechują się wytrzymałością w granicach 50-75 kg/cm2, nadają się do murowania ścian wewnętrznych, ale już na ściany fundamentowe i ściany nośne powinieneś wybrać bloczki żużlowe o wytrzymałości 100-125 kg/cm2. W zależności od tego, z jakim rodzajem pustaka żużlowego masz do czynienia, jego typowe parametry będą inne. Ze względu na rodzaj wypełniacza i kształt można wyróżnić następujące rodzaje pustaków: monolityczne bloki żużlowe – solidne i wytrzymałe, które mają wysoką wytrzymałość i z powodzeniem mogą być stosowane w dowolnych konstrukcjach nośnych; puste bloki żużlowe – bloczki z pustymi przestrzeniami, charakteryzujące się podwyższoną przewodnością cieplną materiału; dekoracyjne materiały żużlowe. Wykonanie zewnętrznych murów budynku wyłącznie z pustaków żelbetowych o szerokości 24 cm nie umożliwi spełnienia warunków technicznych związanych z termoizolacją. Otóż jeśli już chcesz zrobić ściany z pustaków żużlowych, współczynnik lambda, czyli współczynnik przenikania ciepła, powinien być punktem Twojego zainteresowania. Dla pustaków standardowych wynosi on 0,310 W/m*K, dlatego takie ściany będą wymagały zastosowania warstwy docieplenia o grubości co najmniej 10 cm oraz otynkowania ich z obu stron tynkiem cementowo-wapiennym w celu obniżenia współczynnika przenikania ciepła ścian. A czy wiesz, jaka jest: cena i metody stosowania pustaków szalunkowych? Jakie wymiary ma pustak żużlowy? W ofercie producentów pustaków żużlowych i składów materiałów budowlanych dostępne są różnego rodzaju pustaki żużlowe. Wyboru można dokonywać na podstawie ich wymiarów, kształtu, a także wagi, która wynosi od kilku do kilkunastu kilogramów. Szeroki wybór modeli sprawia, że pustaki żużlowe możesz dopasować dokładnie do swoich wymagań. Wymiar kolejnych modeli różnić się może np. jedynie o 1 cm szerokości czy długości, czego najlepszym przykładem są bloczki pustaka żużlowego 19 × 19 × 39 cm w porównaniu z pustakami żużlowymi o wymiarach 20 × 20 × 40 cm. Chcesz wykorzystać pustak żużlowy do budowy domu i na przykład ścian zewnętrznych? Ile takich pustaków zmieści się na m2? Zależy to od grubości ścian i od wymiarów samych pustaków żużlowych. Do ułożenia jednego rzędu bloczków potrzeba 12,5 sztuki bloku o standardowym rozmiarze na 1 m2. Przy grubości ścian wynoszącej 40 cm będą to już dwa rzędy bloczków, czyli 25 sztuk pustaków żużlowych na 1 m2. Ile kosztuje pustak żużlowy? Cennik materiałów budowlanych uzależniony jest w dużej mierze od wymiarów pustaka żużlowego. Cena bloczka żużlowego nie jest wysoka, co jest jego zdecydowanym atutem. Ile kosztuje pustak żużlowy? Połówka ma cenę w granicach 2,60 zł brutto za sztukę pustaka żużlowego o wielkości 12 × 49 × 24 cm. Pełnowymiarowy pustak żużlowy 24 × 24 × 49 będzie jednak kosztował nawet dwa razy więcej – ponad 6 zł brutto za sztukę. Warto znać: rodzaje i zastosowanie pustaków wentylacyjnych w budownictwie Czy pustak żużlowy jest szkodliwy? Przeciwnicy stosowania pustaka żużlowego, zwłaszcza w budownictwie mieszkaniowym, mówią, że jest on wysoce szkodliwy dla ludzi. Czy pustak żużlowy jest szkodliwy? Nie, jeśli wybierzesz materiał dobrej jakości od sprawdzonego dostawcy pustaków żużlowych. Szkodliwość tego rodzaju materiałów wynika z ich składu. Jeśli do utworzenia pustaka żużlowego wykorzystano niskiej jakości surowce, gotowy produkt rzeczywiście może wykazywać negatywne działanie rakotwórcze. Ponadto pustak żużlowy może się stać rakotwórczy, jeśli będzie niewłaściwie przechowywany przez producenta. Związane jest to z potencjalnie wysoką reaktywnością chemiczną takiego materiału. Jeśli wybierzesz pustak żużlowy od dostawcy cieszącego się renomą w branży, właściwie nie będziesz musiał obawiać się o jego jakość i o to, że mógłby być niebezpieczeństwem dla wszystkich osób w jego otoczeniu. Wykorzystanie odpadów przemysłowych w produkcji bloczków z żużlobetonu powoduje, że potencjalnie mogłyby być one niebezpieczne dla ludzi. Dlatego nie zaleca się stosowania świeżego żużla w roli wypełniacza. Powinien on „zanikać” na świeżym powietrzu przez co najmniej rok, zanim zostanie wykorzystany w praktyce przy budowie dowolnego obiektu. Czy warto budować dom z pustaków żużlowych? Opinie Z pustaków żużlowych można budować dowolne obiekty, zarówno mieszkalne, jak i komercyjne czy przemysłowe. Skąd wynika popularność takiego materiału? Opinie nabywców wskazują, że spowodowane jest to jego ceną i wytrzymałością. Nie bez znaczenia jest to, że pustak żużlowy jest wysoce dostępny. Wady i zalety tego materiału budowlanego pozwolą Ci podjąć decyzję, czy jego wybór będzie dla Ciebie najlepszy. Należy wspomnieć, że na plus w związku z bloczkami żużlowymi przemawia to, że budowanie z nich ścian zewnętrznych nie zajmuje dużo czasu. Możesz z nich wznieść ściany działowe i konstrukcyjne oraz wykorzystać do wypełnienia konstrukcji szkieletowych. Jaką alternatywę ma pustak żużlowy? Czy ceramiczne materiały budowlane będą od niego lepsze? Czy lepiej wybrać pustak stropowy żużlowy, czy keramzytowy? Porównanie ze sobą pustaków żużlowych i keramzytowych wskazuje, że masz do czynienia z zupełnie innymi materiałami budowlanymi. W przypadku pustaka żużlowego do głównych budulców jest żużel, odpad, pustak keramzytowy produkowany jest zaś z lekkiego kruszywa budowlanego, wypalanego z gliny ilastej w wysokiej temperaturze, czyli z keramzytu. Pustaki keramzytowe są znacznie cieplejsze od żużlowych i wykonane ze szlachetnych składników, ale droższe i trudniej dostępne. Bloczki ceramiczne z kolei wykazują znacznie większą odporność na działanie mrozu i niskich temperatur, ale są mniej wytrzymałe na obciążenia w porównaniu z pustakiem żużlowym. Budowa własnego domu jednorodzinnego to marzenie wielu osób. Jednak inwestycja w dom może być porównywalna cenowo z kupnem nowego mieszkania w centrum dużego miasta. Warto podkreślić, że budowa jest skomplikowanym procesem, na który składa się wiele czynników i etapów. Podpowiadamy jak przebiegają oraz ile kosztują poszczególne etapy budowy domu jednorodzinnego. Nasze wskazówki i wyliczenia uwzględniają koszty materiałów oraz robocizny przy pracach budowlanych. Przedstawiamy ile kosztuje budowa domu parterowego o powierzchni 100 m2, 150 m2 i 200 m2 do stanu surowego zamkniętego – czyli dom posiada fundamenty, ściany, stropy, wylewki, konstrukcję i pokrycie dachowe oraz stolarkę zewnętrzną. Wyliczenia nie zawierają kosztów związanych z zakupem działki, projektu budowlanego, ani prac wykończeniowych. Ile kosztuje budowa domu za m2? Ostateczny koszt budowy domu jednorodzinnego zależy od wielu czynników. Składają się na niego jakość użytych materiałów budowlanych, to jak skomplikowana jest konstrukcja, jak duży jest dom, ile ma kondygnacji, czy jest podpiwniczony oraz rodzaj konstrukcji dachowej. Decydując się na budowę parterowego domu bez piwnicy zapłacimy w granicach 1100 – 3000 zł/m2. Materiały budowlane to wydatek około 600 – 2000 zł/m2. Koszty robocizny kształtują się w granicach 500 – 1000 zł/m2. Budowa domu – ile kosztują roboty przygotowawcze i fundamenty? Jeśli posiadamy działkę budowlaną, zakupiliśmy projekt i zadbaliśmy o wszelkie konieczne formalności, możemy przystąpić do budowy domu. Prace przy budowie domu rozpoczynają się o robót ziemnych oraz wylania fundamentów. To od jakości ich wykonania zależeć będzie stabilność konstrukcji budynku. Przygotowanie terenu pod budowę Zanim przystąpimy do wykonania fundamentów, należy odpowiednio przygotować teren pod budowę. Na prace przygotowawcze składają się: wygrodzenie terenu budowy oraz wyznaczenie dróg dojazdowych do niej,wycięcie roślinności znajdującej się miejscu budowy: drzew oraz krzewów,wyrównanie terenu pod budowę domu,przygotowanie miejsca do składowania materiałów budowlanych,przygotowanie wykopów pod fundamenty. Przygotowanie terenu pod budowę to koszt około 4 – 6 zł/m2, jeśli chodzi o wyrównanie terenu. Za wykopy zapłacimy około 130 – 200 zł/h za pracę ekipy w przypadku robót ręcznych lub w granicach 200 – 270 zł/h za pracę w przypadku wykopów wykonywanych sprzętem ciężkim. Wykonanie fundamentów Gdy przygotowawcze roboty ziemne zostały już wykonane, można przystąpić do wykonania fundamentów. To element budowy domu, któremu warto się bliżej przyjrzeć, gdyż jakość jego wykonania będzie się przekładał stabilność domu, a w związku z tym na jakość życia przyszłych mieszkańców. Źle wykonane fundamenty mogą prowadzić do osiadania budynku, czy pęknięć tynku. W przypadku inwestycji w dom jednorodzinny najczęściej wybierane rodzaje fundamentów to: płyta fundamentowa – to płyta betonowa, która wylewa się na miejscu budowy, zbroi się ją stalowymi prętami lub zbrojeniem rozproszonym – za robociznę i materiały konieczne do wykonania płyty fundamentowej zapłacimy około 250 – 280 zł/m2, ława fundamentowa – wykonywana jest z betonu (masa wylewana jest do zaizolowanego wykopu lub do deskowania, gdzie układa się zbrojenie z prętów) lub bloczków fundamentowych (można je układać na sucho albo murować) – robocizna i materiały budowlane to koszt około 220 – 330 zł/m2. Budowa domu – ile kosztuje murowanie ścian? Jeśli już fundamenty zostały wylane i odczekaliśmy odpowiednio długo (czyli przynajmniej około miesiąca) na ich wyschnięcie, nadchodzi czas na murowanie ścian domu. To ten etap prac, podczas którego dom zaczyna nabierać kształtów. Na tym etapie należy szczególną uwagę zwrócić na zastosowanie odpowiednich materiałów – charakteryzujących się odpowiednią izolacyjnością i dużą odpornością, a także na to by ściany zachowywały pion. Budowa ścian nośnych zewnętrznych i wewnętrznych – koszty Murowanie ścian domu rozpoczyna się od ścian nośnych zewnętrznych. Stanowią one jeden z najbardziej istotnych elementów konstrukcyjnych w każdym budynku. Wśród najważniejszych zadań jakie pełnią należy wymienić przenoszenie obciążeń do fundamentów oraz zapewnienie izolacji termicznej wewnątrz budynku. W związku z tym należy wybrać odpowiedni materiał do ich budowy. Materiały stosowane do murowania ścian nośnych zewnętrznych to: beton komórkowy – wytwarzany ze spienionej mieszaniny piasku oraz cementu, dostępny jest w różnych rozmiarach i o różnej wadze, to materiał o dużej wytrzymałości na uszkodzenia lecz o stosunkowo niewielkiej termoizolacyjności – koszt murowania (robocizna i materiały) ścian betonem komórkowym to około 200 – 230 zł/m2,ceramika poryzowana – produkuje się ją z gliny zmieszanej z dodatkami, które powodują zwiększenie porowatości takich pustaków, dzięki temu mają one bardzo dobre właściwości izolacyjne – za murowanie ścian nośnych (robocizna i materiały) zewnętrznych pustakami z ceramiki poryzowanej zapłacimy około 220 – 250 zł/m2,keramzytobeton z wkładką termiczną – beton, którego główne kruszywo to keramzyt, powstaje w procesie wypalania pod wysoką temperaturą gliny ilastej, ma stosunkowo niewielką masę, dobry współczynnik przenikania ciepła, odporność na uszkodzenia mechaniczne – koszt takiej inwestycji (materiały i robocizna) to około 230 – 270 zł/m2,silikat – występuje w postaci cegieł lub bloczków, wykonuje się go na bazie piasku oraz wapienia pod wpływam działania bardzo wysokich temperatur, mają gładką powierzchnię i jasno-biały kolor, koszt murowania ścian nośnych zewnętrznych z silikatu (robocizna i materiały) to około 190 – 220 zł/m2. Ściany nośne zewnętrzne mogą być jedno-, dwu- lub trójwarstwowe. Grubość warstwy nośnej ściany zależy od materiału, z jakiego się ją wznosi. Podobnie ostateczny koszt wymurowania takiej ściany – może kosztować w przedziale 200 – 350 zł/m2 – materiały oraz robocizna. Podobnie sprawa materiałów oraz ich właściwości przedstawia się w przypadku ścian nośnych wewnętrznych. Jednak w tym przypadku nie będą konieczne tak duże właściwości termoizolacyjne – wykonanie ściany nośnej wewnętrznej to około 180 – 250 zł/m2. Budowa ścian działowych – koszty Oprócz ścian nośnych zewnętrznych i wewnętrznych w domu potrzebne będą także ściany działowe. Charakteryzują się one dużo mniejszymi właściwościami. Mogą się opierać o podłogę, grunt lub strop, jednocześnie nie łączy się ich z nimi trwale. Ściany działowe można murować na warstwie poślizgowej w postaci papy albo folii polietylenowej. Można je murować z takich samych materiałów jak ściany nośne. Cena wymurowania ścian działowych w zależności od zastosowanego materiału to około 120 – 210 zł/m2. Budowa domu – ile kosztuje wykonanie stropów? Kolejnym ważnym elementem konstrukcyjnym każdego domu są stropy. Wybór jego rodzaju zależy od tego w jaki sposób zagospodarowana ma być przestrzeń kondygnacji znajdującej się na stropie. W przypadku domu jednorodzinnego strop może stanowić bazę pod typowe piętro, pod poddasze użytkowe lub pod strych. Współcześnie budując domy stosuje się najczęściej następujące rodzaje stropów: strop monolityczny – zazwyczaj konstruuje się go z płyty żelbetowej z dwukierunkowym zbrojeniem z siatkami zbrojeniowymi, którą wylewa się na wcześniej przygotowanym szalunku, np. z ze sklejki szalunkowej, beton przygotowywany jest w zakładzie betoniarskim, a budowę takiego stropu można w całości wykonać na miejscu – koszt stropu monolitycznego (materiały i robocizna) to około 190 – 310 zł/m2,strop gęstożebrowy – rozstaw jego żeber wynosi do 90 cm, to odmiana stropu żelbetowego, powstaje na podporach montażowych, podpartych stemplami, jego konstrukcja składa się z żelbetowych podciągów, belek stropowych, pustaków wypełniających oraz zbrojenia, którą zalewa się betonem klasy B20. Następnie co najmniej przez tydzień beton się pielęgnuje – koszt wykonania (materiały i robocizna) stropu gęstożebrowego to około 180 – 280 zł/m2,strop Teriva – to rodzaj stropu gęstożebrowego, jego konstrukcję nośną stanowią prefabrykowane kratownicowe belki żelbetowe, wypełniane są one pustakami betonowymi albo keramzytowymi, belki rozciągają się pomiędzy ścianami nośnymi domu, te elementy wypełnia się warstwą nadbetonu, taki strop powstaje na podporach – za wykonanie (materiały i robocizna) stropu Teriva zapłacimy około 180 – 270 zł/m2. Budowa domu – ile kosztuje wykonanie wylewki? Aby dom był oddany w stanie surowym zamkniętym, powinny zostać wykonane wylewki na podłogach. Będą one stanowić podstawę do wykończenia podłóg w poszczególnych pomieszczeniach domu. Można spotkać się z następującymi rodzajami wylewek podłogowych: wylewka cementowa – powstaje jako mieszanina cementu portlandzkiego oraz piasku, występuje w jako gotowa zaprawa, a także w postaci proszku do rozrobienia z wodą – koszt wykonania (robocizna i materiały) wylewki cementowej to około 70 – 100 zł/m2wylewka betonowa – mieszanka cementu, kruszyw (piasku, żwiru lub grysu) oraz dodatków modyfikujących, dostępne są jako gotowa zaprawa, można je także po zmieszaniu z wodą przygotować na miejscu – koszt (robocizna i materiały) to około 60 – 90 zł/m2,wylewka anhydrytowa – powstaje z anhydrytu, czyli bezwodnego siarczanu wapnia, dzięki płynnej i elastycznej konsystencji może mieć właściwości samopoziomujące – za wykonanie wylewki anhydrytowej (materiały i robocizna) zapłacimy w granicach 55 – 180 zł/m2. Budowa domu – ile kosztuje wykonanie dachu? Wśród elementów konstrukcji domu bardzo ważną rolę odgrywa dach. Jego zadaniem jest nie tylko ochrona przed niekorzystnymi warunkami atmosferycznymi wnętrza domu i jego mieszkańców, ale pełni również istotne funkcje konstrukcyjne. Poszczególne elementy każdego dachu jego konstrukcja – więźba oraz pokrycie dachu. Wykonanie konstrukcji dachowej – jakie są koszty? Więźba dachowa jest najważniejszym elementem konstrukcji każdego dachu – stanowi jego szkielet. Najważniejszą rolą więźby dachowej jest przenoszenie obciążeń z pokrycia dachowego, własnym ciężarem, śniegiem lub wiatrem. Najważniejszy element każdej więźby dachowej są wiązary dachowe. W dachu zawsze jest kilka wiązarów i to na nich spoczywa pokrycie dachu. Można spotkać się następującymi rodzajami konstrukcji dachowej: więźba krokwiowa (więźba krokwiowo-belkowa, więźba z krokwiami opartymi na ścianach)więźba jętkowa – najczęściej stosowane typ dachu (klasyczna więźba jętkowa, więźba płatwiowo-jętkowa),więźba płatwinowo-kleszczowa (typowa więźba płatwiowo-kleszczowa, więźba płatwiowo-kleszczowa z drewnianą ścianką kolankową, płaski dach płatwiowo-kleszczowy, dach pulpitowy)dachowe wiązary kratowe. Więźby dachowe wykonuje się najczęściej z drewna np. w postaci elementów prefabrykowanych lub powstaje od podstaw na miejscu budowy. Jednak coraz częściej można spotkać się także ze stalowymi konstrukcjami dachowymi. Koszt wykonania drewnianej więźby dachowej (robocizna i materiały) w zależności od jej typy konstrukcji to około 70 – 110 zł/m2. Natomiast za więźbę stalową zapłacimy w granicach 80 – 150 zł/m2. Przygotowanie dachu pod ułożenie pokrycia – jakie są koszty? Kolejny elementem dachu jest jego pokrycie. Jednak zanim przystąpimy do jego ułożenia, musimy zadbać i przygotowanie podłoża pod nie. Mamy do wyboru dwa rozwiązania: deskowanie – sztywne poszycie wykonywane z desek, które następnie pokrywa się papą dachową od zewnątrz, stanowi przygotowanie pod układanie dachówki lub blachodachówki – koszt wykonania takiego poszycia (materiały i robocizna) to około 51 – 95 zł/m2,membrany dachowe – umieszcza się ją tuż pod pokryciem dachu, to połączenie włókniny polipropylenowej oraz wewnętrznej warstwy mikroporowatego filmu funkcyjnego – koszt wykonania membrany dachowej (materiały i robocizna) to około 21 – 30 zł/m2. Pokrycie dachowe – rodzaje, koszty Na tak przygotowanej więźbie można układać pokrycie dachowe. Wśród pokryć dachowych współcześnie najczęściej stosuje się: dachówka – może być produkowana z gliny ceglarskiej (dachówka ceramiczna) lub z zaprawy cementowej (dachówka cementowa), najczęściej można się spotkać z następującymi rodzajami dachówki: zakładkowa, karpiówka, mnich-mniszka i esówka – pokrycie z dachówki (materiały i praca) to wydatek około 90 – 260 zł/m2,blachodachówka – wykonuje się ją z profilowanej, ocynkowanej i lakierowanej blachy stalowej, występuje w postaci arkuszy lub w modułach, dostępna jest w wielu kolorach – koszt ułożenia pokrycia dachowego z blachodachówki (montaż i materiały) to około 50 zł – 220 zł/m2. Budowa domu – ile kosztuje założenie stolarki zewnętrznej? Ostatnim etapem prac przy budowie domu do stanu surowego zamkniętego to wstawienie stolarki zewnętrznej – okiennej oraz zewnętrznych drzwi wejściowych. Jeśli chodzi o drzwi wejściowe to najkorzystniejszy z wielu względów rozwiązaniem będą drewniane, wzmacniane drzwi antywłamaniowe. Za zakup i montaż solidnych zewnętrznych drzwi antywłamaniowych zapłacimy w granicach około 2000 – 3000 zł. Jeśli natomiast chodzi o stolarkę okienną to ceny kształtują się w zależności od materiału, z jakiego są wykonane ramy okienne oraz od ilości szyb w profilu okna. Współcześnie najczęściej stosuje się okna dwu- i trzyszybowe – z naciskiem na te ostatnie. Jeśli natomiast chodzi o materiały z jakich wykonuje się ramy okienne, to najczęściej spotkać się można z takimi rozwiązaniami jak: okna drewniane – produkuje się je z różnych gatunków drewna, np: świerk, modrzew, dąb, czy też egzotyczne drewno meranti – za zakup i montaż okien drewnianych zapłacimy w granicach 1030 – 1520 zł/mb,okna plastikowe – ramy plastikowe ze stalowymi wzmocnieniami posiadają budowę wielokomorową , a często wyposażone są w wypełnienie termoizolacyjne – inwestycja (zakup i montaż) w okna plastikowe to około 540 – 920 zł/mb. Ile kosztuje budowa domu 100 m2 do stanu surowego zamkniętego? Dom jednorodzinny parterowy o powierzchni 100 m2 bez podpiwniczenia oddany w stanie surowym zamkniętym to koszt około 110000 – 300000 zł. Koszty pracy fachowców przy budowie takiego domu to około 50000 – 100000 zł. Za materiały budowlane konieczne do budowy takiego domu zapłacimy w granicach 60000 – 200000 zł. Ile kosztuje budowa domu 150 m2 do stanu surowego zamkniętego? Jeśli natomiast nasz parterowy dom bez podpiwniczenia ma mieć powierzchnię 150 m2, to za budowę do stanu surowego zamkniętego zapłacimy w przedziale 165000 – 450000 zł. Praca fachowców to wydatek w granicach 75000 – 150000 zł. Materiały budowlane będą nas kosztować około 90000 – 300000 zł. Ile kosztuje budowa domu 200 m2 do stanu surowego zamkniętego? W przypadku inwestycji w jednorodzinny dom parterowy o powierzchni 200 m2, który nie posiada piwnicy musimy się liczyć z wydatkiem w granicach 220000 – 600000 zł za budowę do stanu surowego zamkniętego. Za robociznę w takim przypadku zapłacimy około 100000 – 200000 zł. Materiały budowlane w tym przypadku to wydatek około 120000 – 400000 zł. Pustaki i cegły ceramiczne to wyroby przeznaczone do wykonywania ścian wewnętrznych i zewnętrznych Pustaki ceramiczne to wyroby przeznaczone do wykonywania murów metodami tradycyjnymi. Mimo, że w budownictwie powstaje wiele skomplikowanych technologii wymagających specjalistycznego sprzętu lub szczególnych umiejętności, to wciąż stosuje się metodę murowania z elementów drobnowymiarowych korzystając z „siły rąk”. Powodów jest kilka. Na tym tradycyjnym, prostym murowaniu znają się polscy wykonawcy, a ponadto jest ono najkorzystniejsze do stosowania w naszej strefie klimatycznej. Dowiedz się jakie błędy popełniają fachowcy. Spis treściWspółczesne pustaki ceramicznePowody popełniania błędów podczas murowania z pustaków ceramicznychBłędy najczęściej popełniane przy wznoszeniu ścian z pustaków ceramicznych Współczesne pustaki ceramiczne Trzeba mieć świadomość, że współczesne pustaki i cegły ceramiczne to zupełnie inne elementy murowe niż stosowane dawniej. Różnią się technologią produkcji oraz właściwościami. Po pierwsze, ze względów ekonomicznych do wykonywania murów wykorzystuje się pustaki ceramiczne, a nie cegły, po drugie, do ich produkcji używa się trochę innych składników niż w wytwarzanych kiedyś cegłach, po trzecie wreszcie – zmieniły się metody budowania. Mury z cegieł wykonuje się jeszcze, ale rzadko. Jest to najczęściej praktykowane tam, gdzie detal muru tradycyjnego ma znaczenie w kontekście architektonicznym oraz w miejscach, w których potrzebna jest większa wytrzymałość muru. Wznoszenie murów z drobnowymiarowych elementów murowych, bez względu na rodzaj materiałów, jest proste i nie wymaga od wykonawców ponadprzeciętnych umiejętności. Również producenci tych wyrobów starają się uprościć proces murowania, dzięki czemu nastąpił postęp w technologiach wznoszenia ścian i produkcji elementów, które dla ułatwienia wykonawstwa mają większe wymiary, są profilowane na pióra i wpusty oraz można je murować na cienkie spoiny. Wszystko po to, by prace były coraz łatwiejsze i trwały krócej. Powody popełniania błędów podczas murowania z pustaków ceramicznych Mimo to, błędy są nadal popełniane i najczęściej wynikają z powodu realizacji obiektów według projektów budowlanych wykonanych w celu uzyskania decyzji pozwolenia na budowę. Trzeba mieć na uwadze, że projekty budowlane nie są projektami wykonawczymi, zawierają zatem założenia o różnym stopniu szczegółowości, a tym samym – odmiennym poziomie informacji potrzebnych wykonawcom. Najczęściej nie są one pełne, co zazwyczaj jest przyczyną niepoprawnego murowania. Niestety jednak błędy zdarzają się nawet wówczas, gdy projekt jest szczegółowy i starannie opracowany, wynikają bowiem z powodu różnych umiejętności i doświadczenia wykonawców. Kolejny element przyczyniający się do popełniania błędów stanowi niedostateczny nadzór na budowie lub jego brak. Kierownik budowy nie zawsze w precyzyjny sposób ustala warunki wykonania i odbioru robót (np. murarskich), kontroluje je w trakcie i dokonuje odbioru na zakończenie każdego etapu. Spowodowane jest to najczęściej tym, że sami inwestorzy z oszczędności decydują się na tak prowadzony nadzór, czyli dosyć sporadyczne kontrole. To wszystko składa się na to, że błędy są popełniane nawet w tak prostych pracach, jakimi są roboty murarskie i budowanie ścian metodą tradycyjną, niezależnie od tego, czy mury wykonuje się z ceramiki, betonu komórkowego, silikatów, bloczków betonowych czy innych materiałów murowych. Błędy najczęściej popełniane przy wznoszeniu ścian z pustaków ceramicznych 1. Ustawienie elementów z pustaków ceramicznych Usytuowanie elementów murowych w ścianie to bardzo ważna kwestia, zwłaszcza w przypadku pustaków ceramicznych. Ze względu na drążenia nie są one materiałem jednorodnym, a co za tym idzie – w różnych kierunkach mają odmienne właściwości. Zabronione jest ich murowanie na powierzchniach czołowych, czyli „na boku”, nie będą bowiem pełnić funkcji konstrukcyjnej. Ich ścianki przenoszą obciążenia wzdłuż drążeń, ale nie mają dostatecznej wytrzymałości na te przyłożone prostopadle do nich. Ważne jest również, by nie wmurowywać pustaków obróconych o 90°. Tego rodzaju zmiany mogą mieć wpływ na wytrzymałość konstrukcji i być sprzeczne z założeniami projektowymi (ma to znaczenie, gdy projektant przyjmuje grupę wyrobu, ze względu na udział drążeń Autor: J. Hoffmann Niewłaściwe ustawienie pustaków w murze 2. Przewiązania elementów murowych Mur jest swego rodzaju kompozytem złożonym z bloczków, pustaków lub cegieł powiązanych ze sobą zaprawą murarską. Ważne jest zatem, jak te elementy są między sobą przewiązane, czyli na jaką długość między poszczególnymi warstwami się mijają (spoiny pionowe). Przewiązanie, a zatem przesunięcie spoin pionowych, wynika z normy murowej PN-EN 1996-1-1. Jest ono uzależnione od wysokości pustaków lub cegieł oraz najmniejszej długości przewiązania, określonej w ww. normie. W murach niezbrojonych elementy murowe o wysokości mniejszej lub równej 250 mm powinny zachodzić na siebie na długość co najmniej 0,4 tej wysokości lub 40 mm (należy przyjmować większą wartość). W przypadku gdy pustak lub cegła są wyższe niż 250 mm, zakład powinien być większy od 0,2 wysokości elementu lub 100 mm (należy przyjmować większą wartość). Autor: J. Hoffmann Niewłaściwe przewiązania elementów murowych 3. Brak dylatacji w ścianach z pustaków ceramicznych Ceramiczne elementy murowe, jak każdy materiał budowlany, podlegają odkształceniom wskutek zmian wilgotności pod wpływem oddziaływania czynników zewnętrznych – w trakcie nasiąkania pęcznieją, a na skutek wysychania kurczą się. Jeśli nie zostanie to uwzględnione, w efekcie – zwłaszcza na długich ścianach – pojawią się rysy. Najczęściej projektuje się dylatacje lub wzmocnienia w ścianach w postaci trzpieni żelbetowych, które przede wszystkim usztywniają przegrody, ale też dzielą je na mniejsze fragmenty, eliminując ryzyko zarysowań. Autor: J. Hoffmann Brak dylatacji między murami z różnych materiałów ceramicznych 4. Brak wzmocnień ścian z pustaków ceramicznych Konstrukcje murowe – niezależnie od tego, z jakich materiałów są wykonane – lepiej przejmują obciążenia ściskające niż zginające, dlatego niekiedy wymagają wzmocnienia. Dotyczy to np. ścian kolankowych, które powinny być wzmocnione za pomocą trzpieni-słupów żelbetowych oraz wieńców pod murłatą. Odpowiednie podparcie i wzmocnienie jest równie istotne w przypadku ścian szczytowych poddawanych obciążeniu wiatrem. Autor: J. Hoffmann Brak wzmocnień ściany lukarny 5. Brak hydroizolacji poziomej pierwszej warstwy muru Ściany fundamentowe, wykonywane zazwyczaj z elementów betonowych, zabezpiecza się przed wilgocią hydroizolacją pionową od wewnątrz i od zewnątrz oraz hydroizolacją poziomą od dołu (ułożoną na ławach fundamentowych). Teoretycznie nie ma więc powodów, by w ścianach fundamentowych pojawiła się wilgoć. Ściany nadziemia nie są zatem tak bardzo narażone na zawilgocenia, niemniej jednak powinno się je zabezpieczyć przed podciąganiem kapilarnym wilgoci ze ścian fundamentowych. W tym celu wykonuje się hydroizolację poziomą – najczęściej ze specjalnej folii lub papy – ułożoną na górnej powierzchni ścian fundamentowych. Dodatkowo w tych miejscach stosuje się też hydroizolację w postaci emulsji. Błędem jest murowanie elementów ceramicznych, jeśli izolacja ta jest niepoprawnie wykonana bądź jej nie ma. Może to doprowadzić do zawilgocenia murów, a co za tym idzie – do korozji biologicznej Autor: J. Hoffmann Brak hydroizolacji poziomej pierwszej warstwy muru 6. Niedokładne wymurowanie pierwszej warstwy muru Pustaki ceramiczne, które się muruje na cienkie spoiny albo klei za pomocą kleju poliuretanowego, powinny być bardzo dokładnie układane podczas wznoszenia ściany. Technologia ta nie dopuszcza wyrównywania niedokładności prac murarskich za pomocą zaprawy cienkowarstwowej lub kleju. Nie da też się na placu budowy idealnie doszlifować lub dociąć elementów ceramicznych. Dlatego tak ważne jest bardzo staranne wymurowanie pierwszej warstwy. Fundamenty z bloczków betonowych murowane są zazwyczaj z dokładnością do centymetrów, natomiast ściany nadziemia muszą być wykonywane z dokładnością do milimetra, dlatego bardzo ważne jest skompensowanie (wyrównanie) nierówności ław fundamentowych za pomocą pierwszej warstwy murowanej z elementów ceramicznych. Jeśli się tego nie zrobi, to precyzyjne ułożenie kolejnych warstw na cienkie spoiny lub klej poliuretanowy będzie niemożliwe. 7. Niewłaściwe narzędzia do murowania Każda technologia wznoszenia muru dostosowana jest do właściwości wykorzystywanych do tego elementów, także z ceramiki. Podczas prac murowych zawsze zachodzi potrzeba docięcia pustaka lub cegły. Najlepiej użyć do tego odpowiedniego urządzenia z tarczą lub brzeszczotem, dostosowanymi do cięcia elementów ceramicznych. Źle dobrany sprzęt może generować błędy wykonawcze. Jeśli zatem producent zaleca nakładanie zaprawy murarskiej za pomocą specjalnych kielni, umożliwiających zachowanie właściwej grubości spoiny, należy ich bezwzględnie używać. Zastosowanie odpowiednich narzędzi to fundament budowania bez błędów oraz wizytówka solidnego wykonawcy 8. Niewłaściwie rozłożona zaprawa Jak wspomniano, mur jest kompozytem złożonym z elementów murowych powiązanych zaprawą murarską, ewentualnie klejem poliuretanowym. Bardzo ważne jest rozłożenie spoiwa, zwłaszcza w przypadku pustaków bez profilowania na pióro i wpust nie można zapomnieć o wypełnieniu spoin pionowych. W poziomych natomiast zaprawa powinna być zawsze. Są dwie techniki murowania ceramiki: przez rozłożenie zaprawy na całej grubości muru lub w postaci spoin pasmowych. Informację tę należy zawrzeć w projekcie budynku. To ważne, bo projektant, sprawdzając nośność muru, przyjmuje konkretne założenia również w odniesieniu do sposobu rozłożenia zaprawy, a zmiana może mieć wpływ na obniżenie nośności ściany. Istotne jest również zachowanie odpowiedniej grubości spoin: w przypadku pustaków układanych na zaprawę do cienkich spoin nie powinna być większa niż 3 mm. Autor: J. Hoffmann Nierówno rozłożona zaprawa i brak przewiązania elementów murowych 9. Zaprawa murarska w drążeniach pustaków ceramicznych Drążenia elementów murowych mogą komplikować poprawność wykonania muru. Zwłaszcza w ścianach jednowarstwowych z elementów murowych ceramicznych, np. jedna warstwa pustaków poryzowanych pełni funkcję konstrukcyjną i termoizolacyjną. W praktyce oznacza to, że murowane elementy powinny być czyste. Nie można dopuścić do wpłynięcia zaprawy w drążenia, ponieważ stworzy ona w tych miejscach ukryte mostki cieplne. To samo dotyczy betonu, np. w przypadku zalewania elementów żelbetowych (belek, podciągów, wieńców lub stropów), które oparte są na ścianach. Autor: J. Hoffmann Zaprawa murarska nie powinna dostać się w drążenia pustaków, ponieważ powoduje powstawanie mostków cieplnych 10. Brak zaprawy murarskiej w spoinach Podczas wznoszenia ścian z pustaków profilowanych na pióra i wpusty zaprawę nakłada się tylko w spoinach poziomych. Jeśli jednak takiego połączenia nie ma (np. w połączeniach ścian oraz gdy elementy są docięte), w spoinach pionowych powinna znaleźć się zaprawa murarska. Jej brak w tych przypadkach jest błędem, którego nie można już naprawić, ponieważ po ukończeniu murowania nie da się dokładnie uzupełnić zaprawą niewypełnionych spoin 11. Brak dylatacji pomiędzy ścianą działową a stropem Ściany działowe to elementy budynku, które nie pełnią funkcji konstrukcyjnej. Nie mają odpowiedniej nośności, są bardzo smukłe oraz nie są posadowione na elementach budynku dostosowanych konstrukcyjnie do przeniesienia obciążeń. Nie powinny być zatem obciążone stropami. Dlatego ściany działowe trzeba wykonywać tak, by między nimi a stropem był zachowany odpowiedniej grubości odstęp – dylatacja. Dzięki temu nie będą dociążone ugiętymi pod wpływem pełnego obciążenia stropami. Brak dylatacji może spowodować popękanie ścian działowych oraz zmianę założonego schematu statycznego pracy stropu, który nie był uwzględniony przez projektanta. Trzeba o tym pamiętać, stropy bowiem nie są odpowiednio wzmacniane na wypadek takich błędów, a jedynie zbrojone i wykonywane w sposób uwzględniający zaprojektowany schemat statyczny. Autor: J. Hoffmann Brak oddzielenia ścian działowych od stropu 12. Brak oddzielenia murowanej ściany działowej od podłoża Ściany działowe nie zawsze muruje się nad ścianami nośnymi. Oznacza to, że podlegają tym samym odkształceniom co podłoże, na którym stoją, co może powodować ich uszkodzenia – pęknięcia lub rysy. Zabezpieczeniem przed takimi naturalnymi zjawiskami jest wykonanie zbrojenia murów, a także oddzielenie ściany od podłoża. Wówczas oddzielone ściany nie będą „ciągnięte” przez uginające się podłoże. Dlatego pierwszą warstwę pustaków lub cegieł powinno się murować na podatnym na odkształcenia podłożu, na folii murowej o grubości 0,3 mm lub warstwie papy. Autor: J. Hoffmann Brak oddzielenia za pomocą folii lub papy ścian działowych od podłoża 13. Niewłaściwe połączenie ścian działowych Ściany działowe wykonuje się po wymurowaniu nośnych i usunięciu szalunków pod stropami. Wtedy przestrzeń jest bardziej dostępna i, co ważniejsze, odbywa się to po wstępnym ugięciu to istotne dla ścian działowych, które będą murowane pod stropem i na nim. Ważną rolę odgrywa również połączenie ścian działowych z murami nośnymi, które powinno być wykonane za pomocą przewiązania murarskiego lub przy użyciu specjalnych łączników stalowych. Ich liczba musi być odpowiednio dobrana według zaleceń producenta ceramicznych elementów murowych, w przeciwnym razie mogą wystąpić pęknięcia i rysy w miejscu połączenia ściany działowej z nośną. 14. Brak zbrojenia strefy podokiennej Miejsca w murze, w których występują otwory okienne, należy odpowiednio wzmocnić, niezależnie od rodzaju materiału i typu elementów murowych. W strefie podokiennej występuje układ sił rozciągających, które mogą powodować powstanie rys, układających się najczęściej od naroży w pionie w dół. Aby temu zapobiec, w strefie podokiennej pod ostatnią warstwą pustaków układa się zbrojenie dopasowane do grubości muru, szerokości otworu oraz grubości spoiny, przy użyciu np. płaskich kratownic Murfor o różnych wymiarach, wykonanych z prętów płaskich lub okrągłych. Można zatem dobrać zbrojenie do techniki murowania oraz do grubości muru. Co ważne, trzeba też zadbać o właściwą długość zakotwienia kratownicy – powinna zachodzić nie mniej niż po 50 cm poza krawędzie otworu. Jeśli zostanie to wykonane nieprawidłowo lub wcale, prawdopodobieństwo powstania rys pod oknem jest bardzo duże. Autor: J. Hoffmann Zbrojenie strefy podokiennej zapobiega powstawaniu rys pod oknem (pod oknem znajdzie się jeszcze jedna warstwa pustaków) 15. Niewystarczająca długość oparcia nadproży W każdym murze nad otworami okiennymi i drzwiowymi występują nadproża: najczęściej w postaci prefabrykowanych belek nadprożowych lub elementów żelbetowych wylewanych na budowie. Ważne jest, by miały one odpowiednią długość oparcia na ścianach. Zbyt mała może bowiem spowodować przekroczenie warunku na docisk na ścianie lub zbyt duże ugięcie nadproża, a w przypadku elementu żelbetowego wylewanego – za małą długość zakotwienia prętów zbrojeniowych nadproża. Elementy nadprożowe powinny być dobrane nie tylko ze względu na cechy geometryczne, lecz także nośność, by przenosić odpowiednie obciążenia przekazywane z partii muru i innych elementów konstrukcyjnych usytuowanych nad nadprożem, które znajdują się w trójkątnym polu oddziaływania obciążeń na nadproże. Autor: J. Hoffmann Zbyt mała długość oparcia nadproży 16. Elementy złączne niedopasowane do elementów drążonych Niestety błędy można również popełnić po wykonaniu murów i chociaż nie ma to wpływu na proces ich wznoszenia, to jednak może ograniczać trwałość budynku. Wszelkie przedmioty przytwierdzane do murów z elementów drążonych, np. pustaków, wymagają odpowiednich elementów montażowych przeznaczonych do takiego podłoża, gwarantujących bezpieczne i trwałe zamocowanie. A przecież do ścian mechanicznie mocuje się podczas budowy wiele elementów: ocieplenie, stolarkę okienną i drzwiową, bramy garażowe, elementy elewacyjne, wyposażenia wnętrz, a niekiedy konstrukcyjne (typu wspornik) do podtrzymania belek. Trzeba zatem pamiętać, że wszystko, co będzie montowane do ścian z pustaków ceramicznych, wymaga użycia systemów złącznych (kotew, dybli, kotew iniekcyjnych) do nich przeznaczonych. Dzięki temu wykonane mocowanie będzie mocne i trwałe. Autor: J. Hoffmann Elementy złączne niedopasowane do rodzaju elementów drążonych i błędy w wykonaniu mocowania 17. Niewłaściwa zaprawa do elementów murowych Do każdego rodzaju elementów murowych, a więc i ceramicznych, należy zastosować zaprawę murarską dopuszczoną przez producenta zaprawy (kleju) do tego typu elementów murowych. Niedopasowanie jej do użytych elementów ceramicznych czy niezgodność z projektem spowoduje zmianę założonych właściwości muru. 18. Niewłaściwe wykonanie murów z klinkieru Przy wykonywaniu murów z klinkieru, a więc elementów narażonych na oddziaływanie środowiska zewnętrznego, istotne jest zastosowanie wyrobów i zapraw murarskich przeznaczonych do tego materiału. Ze względu na ekspozycję powinny to być wyroby, które są odporne na działanie wilgoci oraz mrozu, a w zasadzie na cykliczne zamrażanie i rozmrażanie. Do murowania z klinkieru powinno się używać zapraw murarskich zawierających tras – dodatek przeciwdziałający powstawaniu wykwitów i wysoleń na zewnątrz murów. Jeśli zastosuje się niewłaściwą zaprawę murarską, efekt pięknie wykonanej warstwy licowej z cegieł klinkierowych będzie zniweczony przez nieestetyczne wysolenia 19. Mieszanie technologii Mury można wykonać na wiele sposobów i przy zastosowaniu różnego typu zapraw – tradycyjnych, do cienkich spoin bądź klejów poliuretanowych w postaci piany. Wykonanie muru w określonej technologii wiąże się z tym, że ma on konkretne cechy założone przez projektanta i przyjęte w obliczeniach konstrukcyjnych. Mieszanie technologii można więc uznać za błąd, ponieważ mur nie ma jednoznacznie przyjętych przez projektanta właściwości. Wszelkie zmiany powinny być konsultowane z projektantem. 20. Za duże bruzdy w ścianach ceramicznych Zbyt głębokie bruzdy w ścianach to błąd często spotykany na budowach, niezależnie od technologii i materiałów murowych, jakie zostały zastosowane. Jednak z uwagi na to, że budynki energooszczędne powinny być szczelne, w ścianach – zwłaszcza z pustaków – należy o to zadbać. Głębokość i szerokość bruzd, bez konieczności wykonywania obliczeń sprawdzających, nie powinna być większa niż jest to zawarte w normie murowej PN-EN 1996-1-1 (tab. 1). Ponadto odległość w kierunku poziomym między sąsiednimi bruzdami albo od bruzdy do wnęki bądź otworu nie powinna być mniejsza niż 225 mm. Z kolei odległość w kierunku poziomym pomiędzy sąsiednimi wnękami (niezależnie od tego, czy występują po jednej, czy po obu stronach ściany) lub od wnęki do otworu – nie mniejsza niż dwukrotna szerokość szerszej z dwóch wnęk. Ww. norma dopuszcza wykonywanie pionowych bruzd o głębokości do 80 mm i szerokości 120 mm w ścianach o grubości. powyżej 225 mm, które sięgają dalej niż na ¹⁄3 wysokości ściany nad stropem. W przypadku przegród z ceramiki ważne jest, by wykonane bruzdy zostały uszczelnione, w przeciwnym razie budynek może być nieszczelny, co będzie wpływać na pogorszenie jego energooszczędności. Autor: materiał redakcyjny Autor: J. Hoffmann Ściana sperforowana otworami pod instalacją 21. Za wysoko wymurowana ściana szczytowa Wymurowane za wysoko ściany szczytowe to błąd, który nie dotyczy tylko ceramiki, jednak ponieważ ceramiczne elementy murowe to obecnie najczęściej różnego rodzaju pustaki, tym bardziej trzeba na to zwrócić uwagę. Przewodzenie ciepła w kierunku pionowym jest w nich bardzo dobre, więc nad przegrodą z ceramiki należy umieścić ocieplenie o odpowiedniej grubości. Zbyt cienkie może spowodować powstanie u góry – wzdłuż ściany szczytowej – liniowego mostka cieplnego

ile pustaków na dom 100 m